Τεύχος 6 - Φθινόπωρο 2017

Κατεβάστε το!

ΑΝΤΛΙΑ

           Αυτή τον κρατούσε, βάζοντας δύναμη στις δυο παλάμες, τόση που είχαν κομπιάσει τα νύχια από την πίεση. Ήταν τόσο μικρές, που και με τις δύο έπιανε την μία πλευρά, τον μύριζε, κι έλεγε πως θυμίζει αγγούρι. Πεταγόταν η γιαγιά πισώπλατα και της άρπαζε τον ονειροκρίτη από τα χέρια: «Αυτά είναι του διαόλου, εσύ ακόμα δεν ξέρεις να φυλαχτείς από την οδύνη και τους καημούς του. Θέλει γερασμένα χέρια να τον βαστάν και μάτια πίσω από τζάμια να τον διαβάζουν. Εσύ ακόμα κοιμάσαι μαζί μου και σφίγγεις τη ρόμπα, μη βιάζεσαι μικρή μου, όλα θα τα μάθεις στην ώρα τους κι όλα από μόνα τους θα έρθουν να σε βρούνε».

           Δύστυχος αυτός που δεν θυμάται τι αντάμωσε στον κόσμο του τη νύχτα, ποιοι οιωνοί τού στάλθηκαν να βγάλει όρθιος την μέρα. Το βιβλίο όλα τα περιέγραφε, προβλέψεις με τη λεπτομέρεια. Έτσι με έπειθε η γιαγιά μου κάθε βράδυ να κοιμάμαι σωστά. Και άμα ξενύχταγα μου έκλεινε τα παντζούρια, να ονειρευτώ, μην τυχόν και ξέφυγε κανένα μήνυμα και πάω και περδικλωθώ.

          Εκατοντάδες όνειρα. Ιδρωμένα και κατουρημένα όνειρα. Κοκκινισμένα όνειρα, με πάθος σκλαβωμένο σε νευρώσεις και πυρακτωμένα αγγίγματα που τυφλώνουν τα μάτια για να κοροϊδεύουν τις ντροπές οι φαντασιώσεις. Σε μία μάντρα απείθαρχη που κάνει επανάσταση το κορμί μέσα στη μοναξιά του.

          Ό,τι μισείς συμβαίνει και ό,τι φοβάσαι αποθεώνεται. Παντοδύναμος εκσφενδονίζεσαι από καταπέλτες, αλλάζεις θέσεις στους πλανήτες και στον παγκόσμιο χάρτη. Συναντάς τα πρόσωπα που δεν χαιρέτησες ποτέ κι ένας μοναχικός το ξέρει μόνο, με πόσους κουτίζει στα σκοτεινά πάνω στο ίδιο τραπέζι. Αν με ρωτήσεις θα σου πω, πως δυο ζωές γερνάω, μία με τα πόδια κάθετα στη γη και μια παράλληλα με τα φεγγάρια. Τη μέρα κουβεντιάζεται η νύχτα, και κάτω από το σκέπασμα ανακαλύπτεις τι είναι αλήθεια. Εικοσιτέσσερις ώρες ζωντανός, κουράστηκα να μετράω, πότε να μου μιλάω εγώ και πότε το παράλογο, μα πώς αλλιώς ξαναζείς το παρελθόν και πώς να βρεις το μέλλον. Όποιος το μέλλον στο φως εμπιστεύτηκε, πήγε στο μέλλον κι είδε τον χρόνο. Μακριά απ’ τα όνειρα, πώς μαθαίνεις να κολυμπάς στη λάβα και ποια είναι η θέα απ’ το μάτι του κύκλωπα. Μες στα μικρά, αυτά, χρονικά σπαράγματα, σκοτώνεις τους ζωντανούς σου και κανείς ποτέ δεν θα ξέρει πού θάβεις τους νεκρούς σου ή αν κεφάλια από τέρατα κρατάς στο βάθος της ντουλάπας.

          Στην πανσέληνο, άφηνε το ένα μάτι κλειστό και το άλλο το ‘ριχνε χαμηλά στο κούφωμα της πόρτας να βαστάει τσίλιες, μπας κι έρθουν τα φαντάσματα. Και όταν η Ωραία κοιμωμένη ξυπνούσε κατά λάθος, για αντάλλαγμα μην την γαργαλάν, τους πουλούσε τα όνειρά της, δύο με τέσσερις τα μεσάνυχτα, να ικανοποιούν κι αυτά τη μανία τους να κουτσοζούν για πάντα.

          Η τηλεπάθεια είναι μια λέξη που χαϊδεύεται στο υποσυνείδητο των κατοίκων της χώρας Αντλίας.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΕΖΑ

• «Το ημερολόγιο του Μπάλκαν Εξπρές», Ξένια Καλαϊτζίδου
• «Η ανύπαρκτη ζωή του Ευγένιου Μένσκιν», Αντιγόνη Ηλιάδη
• «Η κυρά της άγονης χώρας», Γιάννης Μαδεμλής
• «Σπονδή στην Αφροδίτη», Στέλιος Ανδρεάδης
• «Η πλύστρα», Ευγενία Παπαϊωάννου

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 

• «Το κοράκι» του Στίβεν Κινγκ, Γιάννης Μαδεμλής

ΔΟΚΙΜΙΟ

• «Η λαϊκή λογοτεχνία στην Ελλάδα κατά τον 19ο και 20ο αιώνα», Νίκος Φιλιππαίος

ΠΟΙΗΣΗ 

•     Γιάννης Παρασκευόπουλος
•     Φώτης Γιαννικόπουλος
•     Άννα Καντή
•     Γεωργία Τρούλη
•     Κώστας Ζαχαρόπουλος
•     Ηρώ Κ.
•     Δημήτρης Ζαχαριάδης
•     Ελένη Χασιώτη
•     Όμικρον Μι
•     Ματίνα Τσιμοπούλου
•     Αγία Χ
•     Ιωάννα Γιαννικοπούλου
•     Μίμης Μπαγιάτης

Εκδήλωση, την Τετάρτη 24 Μαίου 2017: "Γιατί δεν πάνε κατσαρίδες στο Υπόγειο"

Τεύχος 5 - Δεκέμβριος 2016

Κατεβάστε το!

ΑΝΤΛΙΑ

           Το κείμενο είναι δημιούργημα του συγγραφέα. Το κείμενο είναι δημιούργημα του αναγνώστη. Ο συγγραφέας δημιουργεί τον αναγνώστη. Ο αναγνώστης δημιουργεί τον συγγραφέα. Το κείμενο δημιουργεί τον αναγνώστη. Το κείμενο δημιουργεί τον συγγραφέα. (Θέλω να είμαι στην αγκαλιά σου όταν γράφεις. Θέλω να είσαι στην αγκαλιά μου όταν γράφω.)

           Νόημα υπάρχει. Νόημα δεν υπάρχει. Νόημα και υπάρχει και δεν υπάρχει. (Έρχομαι σαν σκυλί να κοιμηθώ στα πόδια σου.)

          Μάθαμε να περπατάμε στο κενό κι η ιστορία ξεχάστηκε. Τώρα ο δρόμος είναι ανοιχτός προς όλες τις κατευθύνσεις κι εμείς στεκόμαστε αμήχανοι στο ίδιο σημείο. Αντικαταστήσαμε την πραγματικότητα με την εικόνα της και ζούμε εκεί μέσα. (Μπορώ να μπω μέσα σου από παντού, μα δεν μπορώ ν' αγγίξω το σώμα σου.)

         Η φωνή μας δεν ακούγεται πια, παρά μόνο ως θραύσματα πολυαναφορικών ή αψυχολόγητα αυτοαναφορικών εκρήξεων. (Θέλω να σ' αγαπάω συνέχεια.)

          Καθώς, λοιπόν, απουσιάζουμε, μια αόρατη δύναμη μοιάζει να κυβερνά τον κόσμο. Η ιστορία, εν τέλει, παραμένει δεμένη στον ίδιο τροχό, ενώ ο ζυγός της απόλυτης αλήθειας έγινε ο ζυγός της εξαφάνισης κάθε αλήθειας.

          Ο συγγραφέας, ο αναγνώστης και το κείμενο μετεωρίζονται άνευ βαρύτητας. Μετατρέπονται σε μια εύπλαστη μάζα, που παίρνει διάφορα σχήματα. Το χαρτί θεωρείται τροχοπέδη και ξεπερνιέται. (Βρίσκεις τις λέξεις που χάνω κι εκείνες που δεν έχω ακόμα οραματιστεί.)

         Υ.Γ. Αυτό το περιοδικό δεν είναι ένα μεταμοντέρνο αντικείμενο. Κάποια απ' τα κείμενά του μπορεί και να το εγκαταλείψουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Φώτης Γιαννικόπουλος
          Kίνδυνος
          Κλειστό κύκλωμα
          Άτιτλο
Άννα Καντή
          Το παρελθόν ξανάρχεται
          Χρόνια ξερά
          Ο καφές
          Interregnum
Αντιγόνη Ηλιάδη
          Η κλειδαρότρυπα
Μορφέας Ελευθερίου
          Όταν ο Τρελο-Καπελάς από τη Wonderland συνάντησε τη Frida Kahlo από την Coyoacán
          στη Μικρή Πόλη για ένα espresso.
Παναγιώτης Παπαδόπουλος
          Η ανάσταση της Ουρανίας
          Ο Κυριάκος καταστρέφει την Ασημίνα
Στέλιος Ανδρεάδης
          Η αρχαία θεραπεία
Γεωργία Τρούλη
          Η περισσοδάκτυλη
Πατητή Τσιμεντοκονία
          Πεδία μέτρησης
Ελένη Χασιώτη
          Animal Kingdom
          Εις το όνομα του Πατρός
Ηρώ Κ.
          Τριάντα δύο σκύλοι
Ξένια Καλαϊτζίδου
          τα φαινόμενα απατούν
          σταθμός Θεσσαλονίκης ξημερώνει
          Χριστούγεννα
          Μ.
          Χαρτονία
          απω-θήκη
Όμικρον Μι
          Κλεμμένη Παρθενογένεση
          Μετά-φουτουριστικό
Δημήτρης Ζαχαριάδης
          4 σύννεφα
          Νεκροταφείο ελεφάντων
Αγία Χ.
          Blue Wound
          Παράλληλα πιώματα - Παράλληλα πτώματα
Χριστίνα Παλάντζα
          Πρωταντικρίζοντας το σκοτάδι
Δημήτρης Δουληγέρης
          Λόγω Έρωτα
Γιάννης Μιχαηλίδης
          Άνοιξη
          Χ. Π. Σοφίας
          Αγία Αναρχία
Γιάννης Παρασκευόπουλος
          Περάσματα
Γιάννης Μαδεμλής
          Τόμας Πύνσον: Το ουράνιο τόξο της βαρύτητας (βιβλιοκριτική)
Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη
          Dark Hope (Children of the Sky)
          Rugged

Εκδήλωση, την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2016: «Transplants»

Τεύχος 4 - Ιούνιος 2016

Κατεβάστε το!

ΑΝΤΛΙΑ

           Η δύναμη του έρωτα να διαλύει την τέχνη. Ν' αφήνει κείμενα σε αποσύνθεση, αδιαφορία για τη μορφή και τον συγκροτημένο λόγο, διάσπαση της φόρμας. Η δύναμη της τέχνης να παράγει έρωτα. Να προκαλεί τους σπινθήρες εκείνους, που ξεσηκώνουν την ψυχή του ανθρώπου και την καθιστούν ικανή να ερωτευθεί και να δημιουργήσει.

           Αν ισχύουν αυτές οι δυο προτάσεις, άραγε η τέχνη φτιάχνεται για να αποδομηθεί; Να είναι αυτό το πεπρωμένο της, η γενετήσια επιταγή της;

          Η ολοκλήρωση ισοδυναμεί με την αυτο-εξουδετέρωση. Το διδάσκει η τέχνη, το διδάσκει το σεξ. Ο σαρκικός έρωτας ως κορύφωση του μεταφυσικού έρωτα, η επιβεβαίωση και η εν ζωή αναπαράστασή του.

          Η δύναμη της τέχνης να διαλύει τον έρωτα. Να μετατρέπει τα συναισθήματα σε στιγμές και τη διάρκεια σε αποχρώσεις. Να ξεριζώνει την καρδιά του έρωτα, ώστε να φτιάξει μελάνι. Η ειλικρίνεια της μίμησης και της φυγής. Η δύναμη του έρωτα να παράγει τέχνη. Να προκαλεί τις συνάψεις εκείνες, που δημιουργούν καινούριες πραγματικότητες, όπως ένα ποίημα, όπως κι ένα παιδί. Πραγματικότητες όπου η ύλη έχει άλλη υφή, καθώς η σάρκα του κόσμου επικοινωνείται με σύμβολα.

          Το σχήμα προκύπτει αβίαστα. Ο έρωτας κυοφορεί το θάνατο, που κυοφορεί την πλάση. Ο γλύπτης γεννήθηκε.

          «Ευτυχία είναι η επιθυμία για δημιουργία». Η τέχνη κι ο έρωτας τα όπλα μας απέναντι στο θάνατο. Πίσω απ' το συρματόπλεγμα δρασκελίζουμε τον ορίζοντα της αθανασίας.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΕΖΑ

• «Τανγκό στις ταράτσες / Η θεραπευτική αρρώστια», Γιάννης Μαδεμλής
• «Appassionata», Γελωτοποιός
• «Η εκπαίδευση του δεσμοφύλακα», Άννα Ραμάλ
• «Ομορφιά από μάρμαρο», Στέλιος Ανδρεάδης
• «Η θεία Μέλπω», Παναγιώτης Παπαδόπουλος

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 

• «Νάντια» του Αντρέ Μπρετόν, Γιάννης Μαδεμλής

ΔΟΚΙΜΙΟ

• «Πράξη δίχως εικόνες: Το πάθος ως τέχνη», Γιάννης Παρασκευόπουλος
• «Ο ποιητής και θεωρητικός Γιάννης Ρίτσος», Βασίλης Γεωργακούδης
• «Αγνοί και σαρκολάτρες», Σταυρούλα Α. Γάτσου

ΠΟΙΗΣΗ 

• Ακυλίνα Μανουάλια
• Κυριάκος Συφιλτζόγλου
• Δημήτρης Ζαχαριάδης
• Άννα Καντή
• Φώτης Γιαννικόπουλος
• Αφροδίτη Παπουλίδου
• Αγία Χ
• Σταυρούλα Α. Γάτσου
• Ορφέας Μαραγκός
• "Πίκρα"
• Μαρία Κυκερίδου
• Teuta Sadiku
• Ξένια Καλαϊτζίδου (μεταφράσεις)

Εκδήλωση, την Παρασκευή 13 Μαίου 2016: «Mysterons!»

Τεύχος 3 - Δεκέμβριος 2015

Κατεβάστε το!

ΑΝΤΛΙΑ

           Τα μυστικά τούνελ που χάραξαν διαδρομές ανείπωτες μέσα από τα τρίσβαθα της Ιστορίας διασχίζουν ακόμα τα σπλάχνα της πόλης. Η βοή της φτάνει μέσα από ανεμοδαρμένα σοκάκια στα αφτιά αυτών που ξέρουν να θυμούνται. Οι ξεριζωμένοι από τις πλατείες φέρνουν για τη φωτιά στην άκρη του δρόμου τις βουνοκορφές της Καυκάσου και τους κήπους της Ιεριχούς, τους καρπούς της ερήμου και την ομίχλη του μουσώνα πάνω από το βαθύ πράσινο των φυτειών ρυζιού. Πάνω από τα ερείπια των αυτοκρατοριών τα ανθρώπινα ρεύματα σηκώνουν κύματα αδάμαστα. Αμολιούνται πάνω στα σιδερένια κάστρα των μετρημένων που νιώθουν ασφαλείς γιατί έφτιαξαν ομόκεντρες πόλεις μέσα στην πόλη, έτσι κρύβουν τους φόβους τους σε κούφιες ξύλινες κούκλες και τίποτα νομίζουν πως δεν τους ξεφεύγει. Ο μαγικός κόσμος της οθόνης φροντίζει για την ηρεμία στο κάστρο.

           Η κατασκευή των λευκών πολιτισμών δρασκελίζει με νέες ουλές τον πλανήτη, ένα απέραντο εργοτάξιο υπογράφει καταδίκες στις απόκρημνες προσευχές των Ιμαλάιων, στις πυραμίδες του Κετσαλκόατλ, στις χίλιες και μία νύχτες. Τα θανατηφόρα έργα τους ωθούν εμάς τους μικρούς πυρηνικούς πολίτες του Σύμπαντος να ακολουθούμε τα ίχνη των κυνηγημένων που κατακλύζουν τα τσιμέντα τους, όπως οι στρατιές του πρώιμου Μεσαίωνα. Με βέλη τα λόγια μας μέχρι τη δικαίωση, να τη συνοδεύουμε όσο αντέχουμε στο μακρινό ταξίδι για τα κατάστιχα του χρόνου.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΟΙΗΣΗ 

• Σταυρούλα Α. Γάτσου
• Δημήτρης Ζαχαριάδης
• Αγία Χ
• Ακυλίνα Μανουάλια
• Φώτης Γιαννικόπουλος
• Όμικρον Μι
• Βάσω Μαλγαρινού
• Παναγιώτης Παπαδόπουλος
• Ηλέκτρα Μάιπα

ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

• «Realidad», Ελένη Χασιώτη
• «Ο Χορευτής / Ο Φαροφύλακας», Γιάννης Μαδεμλής
• «ΠΡΟΖΑ-Κ», Ξένια Καλαϊτζίδου
• «Babushka», Άννα Καντή
• «Κένωση Πόλεως», Γιάννης Παρασκευόπουλος
• «Τεσσεράμιση τετραγωνικά μέτρα», Serotonin Addicted

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

• «Ματωμένος μεσημβρινός» του Κόρμακ Μακάρθι, Γιάννης Μαδεμλής

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

• «Ανατολή και Δύση» του Ελιζέ Ρεκλύ, Μαρία Π. / Άντα Φ. 
• «Πόε και Λάβκραφτ» του Ρόμπερτ Μπλοχ, Άννα Κ. / Γιάννης Μ.

Εκδήλωση, την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2015: «Speak No Evil»

Tην Τετάρτη 21/05/2015, μία βραδιά με Ποίηση/Μουσική/Είκόνα/Βίντεο/Φωτογραφία, για την οικονομική ενίσχυση της «Αντλίας», στον χώρο Μπενσουσάν Χαν, της Θεσσαλονίκης!


- Εικαστικά έργα της ζωγράφου Χριστιάνας Παπακώστα
- Αφιέρωμα στην εκφυλισμένη τέχνη (Entartete Kunst – 1937)
- Ποιητικές εγκαταστάσεις από την ομάδα της Αντλίας
- Έκθεση φωτογραφίας
- Multimedia δρώμενα ποίησης από την ομάδα του Κενού Δικτύου
- Συναυλία με τους Tuflon και τις Rebecca Challis

Τεύχος 2 - Ιούνιος 2015

Κατεβάστε το! 

ΑΝΤΛΙΑ

“Wake up! Time to die.” (Blade Runner)

           Καθώς το παρόν προμηνύει ένα χειρότερο μέλλον, χτίζουμε δυστοπίες σε εναλλακτικές πραγματικότητες, προσβλέποντας, ίσως, κατά βάθος, πως ένας διαφορετικός συνδυασμός παρόμοιων υλικών μπορεί να προκαλέσει κάποιο σφάλμα στην καρδιά του συστήματος και δρομολογηθούν οι αλυσιδωτές αντιδράσεις των πιθανοτήτων προς τον υπεσχημένο παράδεισο.

           Από την άλλη, μια ματιά στην ιστορία της ανθρωπότητας, η ίδια η φύση της φαντασίας, αλλά και η εντροπία των κλειστών συστημάτων - που απαιτούν εξωγενή πληροφορία, ώστε να επιτύχουν μια έστω απατηλή αρμονία -  υποδεικνύουν πως η στασιμότητα προκαλεί διάβρωση και σαπίλα και πως κάθε όραμα τέλειου, αεικίνητου συστήματος επικαλύπτει τη μυρωδιά του θανάτου – ακούνητη και βαριά. Οποιαδήποτε ευτοπία εύκολα εξανεμίζεται, εάν δεν υπόκειται σε διαρκή αλλαγή και μετεξέλιξη, πράγμα που εξασφαλίζεται με τη συμμετοχή, τον αυτοκαθορισμό και την αυτοδιάθεση.

          Σήμερα, για τα καραβάνια των λαών, που είτε διασχίζουν την ξερή γη και την άγρια θάλασσα είτε γίνονται σκιές δίχως ταυτότητα στους λαβύρινθους των σύγχρονων μεγαπόλεων, μοιάζει να μην υπάρχει τόπος πουθενά σ’ αυτόν τον πλανήτη και σ’ αυτήν τη ζωή. Και υπ’ αυτήν την έννοια, ο όρος ου-τοπία θα έπρεπε, ίσως, να τύχει μιας διαφορετικής προσέγγισης, ώστε το όραμα ενός δίκαιου κόσμου να μην πλανάται στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά να προσγειωθεί στην απτή πραγματικότητα.

«Αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που προτείνεις είναι μια επανάσταση;»

«Φυσικά, είναι επανάσταση. Γιατί όχι;»

«Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει μια επανάσταση. Η επανάστασή μας ήταν η τελευταία και δεν μπορεί να υπάρξει άλλη ξανά. Όλοι το ξέρουν αυτό.»

«Αγαπητέ μου, είσαι μαθηματικός: πες μου, ποιος είναι ο τελευταίος αριθμός;»

«Μα αυτό είναι παράλογο. Οι αριθμοί είναι άπειροι. Δεν μπορεί να υπάρξει κάποιος τελευταίος.»

«Τότε γιατί μιλάς για τελευταία επανάσταση;»

(We, Yevgeny Zamyatin)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΟΙΗΣΗ 

• Βάσω Μαλγαρινού
• Λουκία Καραμίτσιος
• Δημήτρης Ζαχαριάδης
• Ελένη Χασιώτη
• Μορφέας Ελευθερίου
• Σταυρούλα Παπαβλασίου
• Κώστας Κ.

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

• «Ιχθύς», Αγία Χ
• «Κακές συνήθειες», Φώτης Γιαννικόπουλος
• «Βινιέτα για δύο ουρανούς και μία θάλασσα», Γιάννης Μαδεμλής
• «Την ημέρα που καταστράφηκε ο κόσμος», Serotonin Addicted

ΔΟΚΙΜΙΟ

• «Η ανθρωπιστική διάσταση της επιστημονικής φαντασίας στο παράδειγμα της ΕΣΣΔ: ουτοπία, δυστοπία ή μάθημα της Ιστορίας;», Ξένια Καλαϊτζίδου
• «ΦΙΛΙΠ Κ. ΝΤΙΚ: Μία απόπειρα εργοβιογραφίας», Γιάννης Μαδεμλής
• «Από τις αόρατες πόλεις του Calvino στις εικονικές πολιτείες του metaverse», Χέμη Μποζίνη

Βίντεο Εκδήλωσης «Ρωγμές σε κλειστά συστήματα»

Δείτε σύντομο βίντεο από την εκδήλωση της «Αντλίας» στον χώρο Μπενσουσάν Χαν, στις 24 Μαρτίου!

Εκδήλωση, την Τρίτη 24 Μαρτίου 2015: «Ρωγμές σε κλειστά συστήματα»

Tην Τρίτη 24/03/2015, μία μοναδική βραδιά για την παρουσίαση της έντυπης έκδοσης του πρώτου τεύχους της «Αντλίας» στον χώρο Μπενσουσάν Χαν, της Θεσσαλονίκης!

Στην εκδήλωση θα συμμετέχουν οι μουσικοί:

Αδάμ Σιάγας [Μ.Α.Τ.Ε.] // live electronics

Θεόδωρος Κουμαρτζής + Σωκράτης Βότσκος [Reggetiko Project] // Μπαγλαμάς-Μελόντικα-Σαξόφωνο

Πάνος Παπάζογλου + Nikos Bj [Terra Mono] // Ντραμς-Μπάσο- Ηλ. κιθάρα

Nik Tourbis [κρούση] // κρουστά

NobodyJay // ντραμς

Θανάσης Καρυπίδης// Βιολί

Totsouko//

+Guests
Η εκδήλωση θα ανοίξει τις πόρτες της στο κοινό στις έξι [18:00] και θα έχετε την δυνατότητα να τριγυρίσετε τα δωμάτια του Μπενσουσάν που θα φιλοξενούν το κάθε ένα και από μία διαφορετική εγκατάσταση.

Από τις έξι [18:00] θα έχουμε:

Tην Κατερίνα Μπακαλιού, που θα παρουσιάσει την εικαστική εγκατάσταση: Εγκλωβισμός σε 2 Διαστάσεις.

Τον ζωγράφο Χρήστο Αλαβέρα, που θα παρουσιάσει τμήμα της δουλειάς του.

Την mini έκθεση φωτογραφίας που θα φιλοξενήσει δουλειά των: Ιλεάνα Δερεμπούκα, Εύχαρις Λεοντοπούλου, Χέμη Μποζίνη, Αριάδνη Πεδιωτάκη, Αριστοτέλης Ψυρρόπουλος.

Tον μουσικό και visual artist Δημήτρη Αδάμ από το AnotherFineProject, με οπτικούς αυτοσχεδιασμούς.

Την Ελευθερία Ούπαλα με την ηχητική εγκατάσταση “Ενθάδε κείται ο ανθρωπάκος μου” βασισμένη στο κείμενο “Ελεύθερο Νοήματος” του Serotonin Addicted.

Τις εικαστικούς Μαρία Αλβανού και Καραγιάννη Άννα που θα συμμετέχουν με την live performance ζωγραφικής «ENOTHTA//ύλη και πνεύμα»:

Ένα παιχνίδι του ορατού και μη ορατού, αντικειμένου-υποκειμένου. Στο βιβλίο της Delia S. Guzman ''Παιχνίδια Στον Καθρέφτη'' σε ένα από τα φιλοσοφικά της δοκίμια περιγράφει την έννοια της 'Ενότητας'. Η 'Ενότητα' καθορίζει ένα σύνολο το οποίο μπορεί να είναι οτιδήποτε πράγματα, ιδέες εικόνες σε πνευματικό ή κοσμικό επίπεδο. Η πνευματική ενότητα είναι αυτή που λειτουργεί έντονα η συνείδηση που θέλει να φτάσει το 'Υψηλό' ενώ από την άλλη η κοσμική ενότητα καθορίζεται από τα παιχνίδια του φωτός και ότι προέρχεται από την ύλη αυτή καθεαυτή. Η συνείδηση βρίσκεται σε μια ενδιάμεση κατάσταση στον κόσμο του πνεύματος και ταλαντεύεται μεταξύ του ανώτερου κόσμου και του πυκνού κόσμου της ύλης. Το μοντέλο είναι το αντικείμενο που έχει την ιδιότητα να διαιρεθεί και να πάρει πολλές μορφές όπως η ψυχή με σκοπό την ένωσή της με το ''θείο''.

Από τις οχτώ [20:00] και μετά, θα ξεκινήσουν και οι μουσικοί της βραδιάς με έναν μοναδικό πολυσυλλεκτικό μουσικό αυτοσχεδιασμό [jamming] που θα κρατήσει μέχρι τελικής πτώσης!

Παράλληλα, και μαζί με τους μουσικούς, θα γίνονται απαγγελίες από τους φίλους και τα μέλη της «Αντλίας».

Το 1ο τεύχος της «Αντλίας» θα διατίθεται στην εκδήλωση προς 3 ευρώ.

Είσοδος 2 ευρώ, για την κάλυψη των εξόδων της εκδήλωσης και την ενίσχυση του εγχειρήματος της «Αντλίας».

Στο μπαρ του χώρου θα διετίθεται κρασί και μπύρες.

Με την υποστήριξη του EntropiaRadio www.entropiaradio.gr

Τεύχος 1 - Μάρτιος 2015

Κατεβάστε το! 

ΑΝΤΛΙΑ

1. Μηχάνημα που χρησιμοποιείται για τη μετακίνηση υγρών. Οι αντλίες, γενικά, επιτυγχάνουν κίνηση του υγρού μέσω μηχανικής δράσης.

2. Αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Λακάιγ και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.

3. Πρωτεΐνη ικανή να μεταφέρει ιόντα διαμέσου μίας κυτταρικής μεμβράνης.

4. Έντυπη μηχανή συναρμολογημένη από σκόρπια λόγια, αδέσποτα, παράταιρες φράσεις, που γρασάραμε με ιδέες για να κολλήσουν.

Ιχνογραφήσαμε την τέχνη ως σύνθεση επιστήμης και φαντασίας, διάνοιας και θυμικού, υλικού και νοητού σε ένα δημιούργημα αύταρκες, καθρέφτη κανενός παρά μόνο του εαυτού του. Με τέτοια προσχέδια ανά χείρας, σκαρώσαμε από ετερόκλητα συστατικά ένα δικό μας συνδυασμό λέξεων και σκέψεων. Όχι για να επαναλαμβάνει ούτε για να εξιδανικεύει, αλλά ίσως λιγάκι να ερμηνεύει τις ζωές μας σ΄ αυτές τις χαλασμένες εποχές, αντλώντας απ' την πραγματικότητα τα πιο ωραία και τα πιο άσχημα υλικά της.

Η μηχανή ξεκινά.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΟΙΗΣΗ 

• Ξένια Καλαϊτζίδου
• Γιάννης Τσιτσίμης
• Ελένη Χασιώτη
• Ιλεάνα Δ.
• Χέμη Μποζίνη
• Παναγιώτης Παπαδόπουλος
• Λουκία Καραμίτσιος
• Άννα Καντή

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

• «Το δέντρο», Παναγιώτης Λασκαρίδης
• «Ego Robot», Αγία Χ

ΠΕΖΑ

• «Ελεύθερο νοήματος», Serotonin Addicted

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

• «Άρθουρ Καίσλερ - Το μηδέν και το άπειρο», Γιάννης Μαδεμλής

ΔΟΚΙΜΙΟ

• «Ο ασπάλαξ, το ρίζωμα, οι Deleuze και Guattari και οι λοιποί», Κόκκινος του Καδμίου

Εκδήλωση Γνωριμίας, την Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014: «Η μηχανή ξεκινά»

Την Τρίτη, 16/12/14 στον χώρο Μπενσουσάν Χαν, της Θεσσαλονίκης!

Εικόνα / Βίντεο / Φωτογραφία
σε μία μοναδική βραδιά που διοργανώνει η ομάδα του περιοδικού «Αντλία»...

Στις 8μμ:
LIVE με τους:
AURORΑ
INFLUENZA

+

στις 6μμ:

προβολές / έκθεση φωτογραφίας /απαγγελίες με μουσικούς αυτοσχεδιασμούς

Μουσική θα παίξουν οι:
Aurora [George Gyiokas (guitars, vocals) Elina Baga (lead vocals, piano, theremin) Thanos Papadopoulos (contrabass, vocals) Lakis Haritelis (drums) Natasa Alexiou (viola) John Alexiou (sound engineer)]
Influenza [(Apostolos Trikkaliotis - Guitar, Harmonica, Vocals Alexandros Sxoinas - Drums, Vocals Apostolos Mitakidis - Lead Vocals Vaggelis Skoupras - Bass George Fakalis - Tenor Saxophone)]

Στους αυτοσχεδιασμούς (Jamming και ελεύθερη σύνθεση πάνω σε ηχογραφημένες και ζωντανές απαγγελίες) θα συμμετέχουν διάφοροι φίλοι μουσικοί

Video και Φωτογραφίες:
Ιλεάνα Δερεμπούκα | Πωλίνα Ζιώγα | Βαγγέλης Κολότσιος | Μαρία Λαζαρίδου | Εύχαρις Λεοντοπούλου | Γιάννης Le Fou | Κρυσταλλένια Μπάτζιου | Γιώργος Μπογιατζίδης | Χέμη Μποζίνη | Παναγιώτης Ξάνθος | Βιβή Παπαδοπούλου | Τάσος Σαγρής
+
special tribute to The Gif Opera Cabinet and the amazing work of Gualtiero Bertoldi

Η εκδήλωση πραγματοποιείται για την ενίσχυση της πρώτης έκδοσης του περιοδικού «Αντλία»!

Προαιρετική είσοδος: 3 ευρώ